وَ این تولد من تولدِ تکرا ر

تو هم کنار زمان بیا مرا بشمار

بچش کمی زتنم بگیر این لب من

وباغزل بچلان و سپس بکن نشخوا ر

دوباره مزمزه کن مرا و تلخی را

حقیقتی که همیشه می کنی انکا ر

به استخوان که رسی خِرچ خِرچ بشکن

دوباره زور بزن وَ هِی بجو بسیار

اگر که خسته شدی بایست ، راحت باش ؛

وَ لحظه های مرا به خاطرت بسپا ر

تمام پیکر در هم ِ مرا تف کن

وَ این جنازۀ من جنازه را بردار